السلام علیک یا ابا عبدالله (ع)
سلام بر نامی که روشنای ملکوت است.
سلام بر واژه ی سرخی که خون، به شهادتش ایستاده است
و خورشید را به گواهی صداقت خویش می خواند.
سلام بر نسیم نور پرور و عطش زای آن ظهر؛
ظهری که لبریز از صدای مرثیه سرایی اقاقی ها شد.
سلام بر ماه و خورشیدی که نقطه ی عطفشان، خون است.
سلام بر بغضی که شکننده تر از شیشه، در دل ابر می شکند.
سلام بر یاقوت، که قطره قطره، از چشمان آسمان فرو می ریزد
و فریاد می کند غربت کاروان کربلا را.
سلام بر زمین، که ترانه ها می سراید؛ از سپیدی یاس و سرخی لاله؛
و کتاب هایی که می نویسد از غربت زینب، از مظلومیت آفتاب
سلام بر بوسه ای که از لبان خشکیده ی آسمان،
بر گلوی سرخ رنگ خورشید، نشست و بشارت داد شهادت را
و سلام بر کربلا!
و سلام بر مرغان آسمان نشین بهشت، که بر فراز خاک کربلا، مرثیه سرایی کردند!
سلام بر جماعتی از بنی اسد؛ سلام بر دستانشان
که همدم خاک کربلا شد و سلام بر شهدای بهشتی کربلا!

ايام عزاداري سالار شهيدان، امام حسين (ع) و ياران با وفايش تسليت باد.
التماس دعا....

قرن هاست زمین انتظار مردانی اینچنین را میکشد